Lezersmail: ‘In een volgend leven word ik boer.’

lezersmailElke week ontvang ik leuke, mooie, grappige of hartverwarmende reacties van lezers. Vanochtend zat er eentje in mijn inbox die ik graag – met toestemming van de auteur – met jullie deel:

‘Er waren nogal wat stimuli, gisteren, die op mij afkwamen.

In de trein tussen Nijmegen en Utrecht zat een mevrouw erg luid te overleggen via haar laptop over targets die gehaald moesten zijn voordat de financier zijn bijdrage definitief zou vaststellen, dit duurde de gehele reis, vlak voor Utrecht sprak ze: ik kom eraan!; in Arnhem kwamen daar twee buitenlanders bij met grote rolkoffers (de trein had als einddoel Schiphol), waar zij ieder een eigen laptop uithaalden en ieder met hun correspondenten in het Engels overlegden wat hun missie had opgeleverd en hoe nu verder; in de trein van Utrecht naar Den Haag zaten twee techneuten naast ons (die trein kwam uit Enschede) die de flow niet beheersbaar genoeg vonden en iets moesten uitzetten naar de gebruikers toe en dit ook moesten communiceren naar de opdrachtgevers toe. En dat was dan naast ons, elders zat nog meer werkvolk! Het moderne kantoor is verplaatst naar de trein en de coupé is de kantoortuin.

Vervolgens zaten er in tram 17 twee yuppendames achter ons die de voors en tegens van het referendum nog eens luidkeels verkondigden, terwijl voor ons werd besproken dat je als niet-hoogopgeleide ouders niet moest verwachten dat je kind dat wél werd. Door het raam kijkend gleden allerlei vormen van architectuur uit diverse stijlperiodes voorbij, op het scherm was te lezen welke halte naderde en vanwege een omleiding moest je goed opletten dat je niet van het bankje aframmelde. Ik besloot in een volgend leven gewoon boer te worden: dicht bij het leven, goed geaard met je handen in de grond en in geen velden of wegen een kermis te bekennen.

In het Gemeentemuseum waren al 3 touringcars bejaarden gelost, het was er druk en er was veel te zien en te lezen. In de winkelstraten, later op de dag, puilden de terrassen uit, waren daar vuurtjes voor de grill of ter versiering, was het te warm voor een jas, liepen de mooiste meisjes zomaar vrij rond, moest je toch regelmatig op je plattegrondje kijken…

Kortom, ideale omstandigheden om jouw boek uit te lezen, omdat je geen voorbeelden meer nodig had om exact aan te voelen wat je bedoelt! Tijdens de rustige terugreis in de avond heb ik het toch helemaal uit gekregen, zodat ik je nu van harte kan feliciteren met je prachtige uiteenzetting.

Je houdt een helder en gefundeerd betoog. Je hebt een prettige schrijfstijl, heel vertellend ook, maar dat wisten we al. Natuurlijk zijn er nog vragen, maar die komen nog wel eens. Ik heb je boek met buitengewone interesse gelezen, en denkelijk mede vanwege de combinatie met deze drukke dag, die mij vandaag de gehele dag kostte om bij te komen, is het mij volledig duidelijk wat je bedoelt.

Ik complimenteer je met je boek en hoop voor alle HSW’s [hoogsensitieve werknemers] dat het ook door de “tegenpartij” gelezen zal worden.’

Heb je je al geabonneerd op de nieuwsbrief van De Hoogsensitieve Werknemer? Abonneer je nu en mis nooit een blog.

Pieter Offermans (1982) is auteur, blogger en hoogsensitief werknemer. Hij voltooide een letterenstudie aan de Radboud Universiteit en heeft sindsdien in diverse organisaties gewerkt. In zijn boek De Hoogsensitieve Werknemer laat hij op een nuchtere en praktische manier zien hoe organisaties hun hoogsensitieve medewerkers optimaal kunnen inzetten.

Deel dit bericht:Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Email this to someone