Over hoogsensitieve werknemers, meningen en scheten in de wind

sociale mediaOp sociale media is het ‘snel lezen en snel reageren’. Daardoor reageren mensen soms overhaast, ook op het thema hoogsensitiviteit. Ik vraag me af: zouden mensen hetzelfde zeggen als ze zich iets meer in het onderwerp hadden verdiept?

Een goede kennis van me had het er even helemaal mee gehad, vorige week. Hij had op Twitter een berichtje gedeeld met daarin een link naar zijn website. Een mooie, inspirerende website waarin hij bovendien – helemaal gratis – een online cursus aan de lezers weggaf. Niet iets waarmee je mensen boos maakt, lijkt me. Toch begon er op Twitter een mevrouw te tieren. Ze had duidelijk het berichtje verkeerd begrepen; als ze had doorgeklikt en zich in de website had verdiept, dan had ze geweten hoe de vork in de steel zat.

Dit voorval heeft me de afgelopen dagen niet losgelaten. Ik ben er namelijk pijnlijk bewust van geraakt hoeveel ongefundeerd commentaar op sociale media circuleert. Ook de onderwerpen hoogsensitiviteit en hoogsensitieve werknemers ontlokken soms overhaaste reacties. Een paar voorbeelden:

‘Hoogsensitieve personen. Ja ja. Ze hebben gewoon allemaal autisme.’

‘Hoogsensitieve personen kunnen best ook psychopaat zijn.’

‘Als hoogsensitiviteit echt had bestaan, dan had ik er wel eerder van gehoord.’

‘Aparte werkhokjes, dat is toch niet meer van deze tijd.’

‘Een boek over hoogsensitiviteit? Je denkt toch niet dat mijn werkgever dit gaat lezen?’

Met meningen die verschillen van de mijne heb ik an sich geen probleem. Ze mogen zelfs prikkelend en gechargeerd zijn. Dat zorgt juist voor interessante discussies. Mijn verbazing zit in de stellige vanzelfsprekendheid waarmee bovenstaande uitspraken worden gedeeld. Want waarop zijn ze gebaseerd? Hadden mensen hetzelfde gezegd als ze zich eerst iets meer in de materie hadden verdiept? Of zijn de uitspraken toch niet meer dan aannames, vooroordelen, clichés, dooddoeners, standpunten zonder argumenten?

Eerlijk is eerlijk: ook ik zal best eens iets doms zeggen zonder me eerst voldoende in een onderwerp te verdiepen. De sociale media – en met name Twitter – lenen zich er ook zo heerlijk voor: snel lezen en snel reageren, zonder je instinctieve reactie te toetsen, zonder de informatie te laten bezinken. À la minute je mening delen in ondoordachte oneliners. Of nog luier: andermans ondoordachte oneliners liken en retweeten.

Persoonlijk vond ik het dan ook prachtig om, na een lange periode van onderzoek en reflectie, een boek te kunnen schrijven: geen limiet van 140 tekens die mij belette om toe te lichten hoe ik tot mijn bevindingen was gekomen. Als ik alle tijd van de wereld had, zou ik aan de lopende band blogs en boeken produceren…

De Amerikaanse schrijver Harlan Ellison zegt:

‘You’re not entitled to your opinion. You’re entitled to your INFORMED opinion. Without information it’s just babble, hot air and farts in the wind!’

Toegegeven: het is een oneliner, maar wel een goed doordachte.

Geen blog over HSP & werk meer missen? Abonneer je op de nieuwsbrief van De Hoogsensitieve Werknemer en ontvang de nieuwste blogs in je inbox. Meld je nu aan >

Pieter Offermans (1982) is auteur, blogger en hoogsensitief werknemer. Hij voltooide een letterenstudie aan de Radboud Universiteit en heeft sindsdien in diverse organisaties gewerkt. In zijn boek De Hoogsensitieve Werknemer laat hij op een nuchtere en praktische manier zien hoe organisaties hun hoogsensitieve medewerkers optimaal kunnen inzetten.

Deel dit bericht:Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Email this to someone